Kurashiki design kalfsmus gesneden bonenplaat (Kiseto)
¥1,634
-
¥1,634
¥1,634
¥1,634
-
¥1,634
¥1,634
SKU classiky-93321-02
Productspecificaties: Lengte ca. 9,3xBreedte ca. 9,3xHoogte ca. 2,2 cm porselein Productiegebied: prefectuur Gifu
Productomschrijving: Minovormige bonenplaat
Terwijl ik rondsnuffel in antiekwinkels, besef ik dat Japan een overweldigend grotere hoeveelheid klein aardewerk heeft dan Europa en Amerika.
Het lijkt erop dat messen en vorken pas in de 18e eeuw algemeen werden gebruikt in West-Europa, en tot die tijd werd voedsel gegeten door het in stukjes gesneden voedsel op een schaal te pakken.
Dit is waarschijnlijk de grootste factor in het verschil tussen Japan en Japan, waar eetstokjes al sinds de oudheid worden gebruikt, maar ik denk dat dit niet de enige factor is.
Sinds de oudheid zijn Japanners zich bewust van de combinatie van voedsel en gebruiksvoorwerpen als onderdeel van het eten, en ik denk dat ze zich er vooral scherp van bewust zijn dat de gebruiksvoorwerpen zelfs een rol kunnen spelen als specerijen, die de smaak van het voedsel zelf kunnen beïnvloeden.
Het is zeker dat tijdens de Edo-periode, toen veel mensen niet genoeg speelruimte in hun leven hadden, duizenden theekommen, soba choko-kopjes, kleine bordjes en ander divers keukengerei dat voor het dieet van de gewone man werd gebruikt, in elke hoek van het platteland werden gevonden, en we kunnen ons voorstellen dat het gevoel van het kijken naar, vasthouden en proeven van deze kleine maar schattige voorwerpen net zo geruststellend was als het genieten van het eten.
Om deze reden is het moeilijk voor te stellen hoeveel verschillende soorten kleine borden er zijn uit de Edo-periode, maar je kunt er veel vinden die niet alleen variaties in decoratie hebben, maar ook vindingrijkheid in de vorm van de borden zelf. Met andere woorden: het lichaam zelf kan een vis, een plevier of een meloen zijn.
De foto toont de vorm van de mamezara gemaakt in de Seto- en Mino-regio's van de prefectuur Aichi tot de vroege Meiji-periode.
Deze gegoten voorwerpen waren uitgesneden om veren voor te stellen, maar in die tijd werden ongeglazuurde aardewerken mallen gebruikt in plaats van gipsen mallen, dus het was technisch onmogelijk om grote te maken, dus de gegoten voorwerpen werden onvermijdelijk kleine borden met sierlijke ontwerpen.
Fukurajaku is een andere naam voor Kanjaku, wat verwijst naar een mus die zijn veren opblaast om zichzelf tegen de kou te beschermen. Het dikke en gezwollen uiterlijk symboliseert het verlangen naar rijkdom en voorspoed en werd als een goed voorteken beschouwd.
Deze keer hebben we bij Kurashiki Design ook een klein bordje gemaakt met een kat gericht op deze puffball-mus. Het gezicht van de enigszins kwaadaardig uitziende kat was gebaseerd op een gegoten kattenbakje gevonden in Frans antiek, en we vroegen een beeldhouwer in Mino om het te arrangeren.
Ik zou het leuk vinden als je er niet alleen aan je eettafel van kunt genieten, maar ook aan je bureau.
Productomschrijving: Minovormige bonenplaat
Terwijl ik rondsnuffel in antiekwinkels, besef ik dat Japan een overweldigend grotere hoeveelheid klein aardewerk heeft dan Europa en Amerika.
Het lijkt erop dat messen en vorken pas in de 18e eeuw algemeen werden gebruikt in West-Europa, en tot die tijd werd voedsel gegeten door het in stukjes gesneden voedsel op een schaal te pakken.
Dit is waarschijnlijk de grootste factor in het verschil tussen Japan en Japan, waar eetstokjes al sinds de oudheid worden gebruikt, maar ik denk dat dit niet de enige factor is.
Sinds de oudheid zijn Japanners zich bewust van de combinatie van voedsel en gebruiksvoorwerpen als onderdeel van het eten, en ik denk dat ze zich er vooral scherp van bewust zijn dat de gebruiksvoorwerpen zelfs een rol kunnen spelen als specerijen, die de smaak van het voedsel zelf kunnen beïnvloeden.
Het is zeker dat tijdens de Edo-periode, toen veel mensen niet genoeg speelruimte in hun leven hadden, duizenden theekommen, soba choko-kopjes, kleine bordjes en ander divers keukengerei dat voor het dieet van de gewone man werd gebruikt, in elke hoek van het platteland werden gevonden, en we kunnen ons voorstellen dat het gevoel van het kijken naar, vasthouden en proeven van deze kleine maar schattige voorwerpen net zo geruststellend was als het genieten van het eten.
Om deze reden is het moeilijk voor te stellen hoeveel verschillende soorten kleine borden er zijn uit de Edo-periode, maar je kunt er veel vinden die niet alleen variaties in decoratie hebben, maar ook vindingrijkheid in de vorm van de borden zelf. Met andere woorden: het lichaam zelf kan een vis, een plevier of een meloen zijn.
De foto toont de vorm van de mamezara gemaakt in de Seto- en Mino-regio's van de prefectuur Aichi tot de vroege Meiji-periode.
Deze gegoten voorwerpen waren uitgesneden om veren voor te stellen, maar in die tijd werden ongeglazuurde aardewerken mallen gebruikt in plaats van gipsen mallen, dus het was technisch onmogelijk om grote te maken, dus de gegoten voorwerpen werden onvermijdelijk kleine borden met sierlijke ontwerpen.
Fukurajaku is een andere naam voor Kanjaku, wat verwijst naar een mus die zijn veren opblaast om zichzelf tegen de kou te beschermen. Het dikke en gezwollen uiterlijk symboliseert het verlangen naar rijkdom en voorspoed en werd als een goed voorteken beschouwd.
Deze keer hebben we bij Kurashiki Design ook een klein bordje gemaakt met een kat gericht op deze puffball-mus. Het gezicht van de enigszins kwaadaardig uitziende kat was gebaseerd op een gegoten kattenbakje gevonden in Frans antiek, en we vroegen een beeldhouwer in Mino om het te arrangeren.
Ik zou het leuk vinden als je er niet alleen aan je eettafel van kunt genieten, maar ook aan je bureau.
Productcode: classiky-93321-02
JAN-code: 4539745053966